Miód w diecie sportowca

Od wieków znane są lecznicze właściwości miodu i jego dobroczynny wpływ nie tylko na zdrowie czy wygląd, ale i na samopoczucie. Miód wykazuje działanie antybakteryjne, przeciwzapalne, przyspiesza gojenie ran i łagodzi objawy infekcji. Jedzenie miodu (poza tym, że jest przyjemne) oddziałuje pozytywnie na układ trawienny i odpornościowy, a także poprawia pracę serca i wątroby. Regularne spożywanie miodu zaleca się osobom, które wykonują ciężką pracę fizyczną bądź umysłową oraz sportowcom, ponieważ – dzięki dużej zawartości węglowodanów – jest on doskonałym źródłem energii.

Miód dla sportowców

Sportowcy często cierpią z powodu zmęczenia mięśni. Problem ten można łatwo rozwiązać spożywaniem miodu. Ten niezwykły pszczeli produkt może zwiększyć poziom wydajności i wytrzymałości u osób aktywnych fizycznie. Miód wykazuje również właściwości przeciwbólowe, dlatego pomaga zmniejszyć ból mięśni. Glukoza zawarta w miodzie jest bardzo szybko wchłaniana przez ciało i zapewnia natychmiastowy zastrzyk energii. Drugi główny składnik – fruktoza wchłaniana jest powoli, jednak zapewnia trwale uwalniającą się energię do organizmu. Ponadto miód ułatwia przyswajanie składników odżywczych zawartych w innych pokarmach: jest to szczególnie korzystne dla sportowców, których dieta opiera się na produktach bogatych w pełnowartościowe składniki (spożywanie miodu sprzyja przyswajaniu tych związków przez organizm). Osobom uprawiającym sport zaleca się jedzenie miodu nie tylko przed treningiem (najlepiej ok 2-3 godziny przez jego rozpoczęciem, by zawarte w nim składniki mineralne mogły się uaktywnić), ale i w trakcie jego trwania: jedzenie miodu w przerwie między wysiłkiem niweluje zmęczenie, pozwala na szybką regenerację organizmu i natychmiastowe odzyskanie utraconej energii, a co za tym idzie – wpływa na efektywność sportowca i osiągane przez niego wyniki, sprawia również, że lepiej znosi ponowny wysiłek.

Dodatkowe zalety miodu w diecie

Włączenie miodu do codziennej diety jest zatem bardzo korzystne, ponieważ oprócz cukrów prostych, zawiera mnóstwo cennych składników odżywczych. Można w nim znaleźć białko, sód, potas, wapń, fosfor, żelazo, magnez i wiele witamin (A, C, PP, witaminy z grupy B). Wielu autorów diet dla sportowców wskazuje przewagę miodu nad innymi produktami spożywczymi. Miód został oceniony w skali 1-10 razem z innymi produktami, które dają szybko dużą ilość energii, nie wywołując przy tym dolegliwości trawiennych lub innych reakcji ubocznych. Produkt pszczeli otrzymał aż 9 punktów, podczas gdy cukier nierafinowany – 6, a rafinowany tylko 4,5! Efektywność miodu potwierdzają także badania efektywności zawodników. Po podaniu miodu efektywność wzrasta aż o 48 procent, natomiast po podaniu fruktozy, glukozy lub sacharozy wydajność zawodnika wzrastała zwykle o 15-20 procent. Warto dodać, że glukoza i fruktoza zawarte w miodzie przyswajane są przez organizm człowieka całkowicie. Sacharozę przyswajamy zaledwie częściowo, a przy nieprawidłowej przemianie materii może ona stanowić nawet substancję toksyczną. Inne badania dowiodły, że spożywanie 1 g/kg masy ciała przez miesiąc podwyższa fizyczną zdolność do pracy o 14 procent. Po 2 miesiącach można było zauważyć jeszcze lepsze wyniki.

W jakiej formie przyjmować miód?

Osoby trenujące powinny spożywać miód w rozmaitych formach, zarówno płynnych (np. woda czy zielona herbata z dodatkiem miodu), jak i stałych (np. w postaci batonika miodowego: jako mała przekąska może być przydatny zwłaszcza podczas treningu, gdy nie mamy czasu na spożywanie normalnych posiłków). Wskazane jest również jedzenie miodu w tradycyjnej formie. Dobrym rozwiązaniem jest kromka pełnoziarnistego pieczywa posmarowana cienką warstwą miodu. Miód doskonale nadaje się również do słodzenia płatków zbożowych w połączeniu z owocami (musli). Miód możemy dodawać właściwie do wszystkiego, od napojów, przez desery i sałatki, aż po dania mięsne. Dobrze również zastąpić nim cukier – dzięki temu wyeliminujemy z naszej diety puste kalorie, a ich miejsce zajmie naturalny, pełnowartościowy, bogaty w składniki odżywcze produkt.

Bibliografia

E. Hołderna-Kędzia, B. Kędzia, Leczenie miodem, PZP, Warszawa 1998

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *